top of page

Kişisel gelişim = Hayat

Oldum olası sevemedim kişisel gelişim kitaplarını, iki cümle okuduktan sonra sıkılan, gerilen bir yapıya sahibim… 

mesela şöyle hissediyorum kendimi, karşımda boş konuşan ve susturamadığım bir insan varmış gibi… Kendi yaşanmışlıklarıyla yazılan cümlelerle, diğer insanlara toplumsal genellemeler üzerinden anlatılan yazı topluluğu, fikir karmaşasına karşıydım çünkü hep… doğduğum günden beri etrafımda dönen dünyayı gözlemleyerek, girdiğim ortamları çözümleyerek, toplumsal olgular, teknolojik gelişmeler yani dünyanın bir insan gibi olgunlaşma süresinde yaşanılan öğretilerden ders çıkarma eğilimim var… Bu eğilim süresince asıl öğreti bana anlatılan değil, kendi yaşanmışlıklarımı analiz etmemle oluştu… çünkü hayata her insan farklı bakar… size bir başkası tarafından sunulan her fikir, her tecrübe aslında kendi kişisel gelişiminizin içerisine eklenen bir fikir tohumudur… toprağa atılan tohumlar belli süre sonra filizlenir, bizlere atılan fikir tohumları işte böyle yavaşça filizlenir… bilinçaltımız